7 Jun, 02:01, 391
x viewed
Inderdaad..
Het is ergens eind maart als m'n telefoon gaat. Zo spontaan als ik ben neem ik op met een wat beduusde 'jaaaa...', waarop een vriendelijke mannenstem zich voorstelt. Ik zeg de betreffende man gedag, en dan komen we al gauw op het punt waar voor is gebeld. Het gaat hier niet om een onderwijsinspecteur die mij even wilt wijzen op de gemistte uren, maar om een heuse projectontwikkelaar van 'Monuta'.. Wat is Monuta? Er daagde bij mij nog niks en ik vroeg dan ook beleefd of het om een boeking ging voor mij als act. Daar bleek het om te gaan. Prima! Een leuke boeking bij een club dacht ik, maar al gauw bleek mijn beeld niet geheel juist te zijn. 'Monuta Uitvaartzorg' vulde een stem aan de andere kant van de lijn, zijn door mij onderbroken zin aan.
Ik moest even slikken.. Ik had het gevoel dat ik misschien uit moest leggen dat het hier ging om een 'Rapper' en niet om een artiest uit een ander genre. "We openen een nieuw uitvaartcentrum in Almere, en we willen dat net even iets anders doen dan anders." Onder het mom van 'Het kan in Almere' waren ze bij mij terrecht gekomen. "Oke" zei ik.. "Wat verwachten julie dan precies van mij?." Al snel bleek deze hoogstvriendelijke man niet wereldvreemd, en wilde hij dat ik gewoon als 'Rapper' het uitvaartcentrum muzikaal zou openen. We maken een vervolgafspraak..
Na wat problemen met de gezondheid ontmoeten we elkaar op 15 april jl. Hij moest wel degene zijn met wie ik in een plaatselijk café had afgesproken, er kwam daar immers niemand anders zo sjiek in pak. We praten wat, en al snel blijken we het prima te kunnen vinden. We maken wat afspraken en mij word eigenlijk geheel de vrije hand gelaten. "Kijk maar hoe je het doet, als we maar even contact houden.."
6 juni jl.
De opening staat voor vandaag gepland. Ik weet niet wat ik moet verwachten. Ik heb m'n repetoire aangepast op de gelegenheid, en ben er klaar voor. Wanneer ik aankom bij 'Monuta' ziet het er meer uit als de receptie van 'Centerparcs' dan een 'Uitvaartcentrum'. Het is modern, netjes, maar toch losjes & het heeft een frisse uitstraling. Na binnenkomst krijg ik een korte rondleiding, en dit gaat me niet in de koude kleren zitten. Hele bankstellen, koelkastjes, cd spelers, werkelijk niks is te gek op de condoleance kamers. Daar sta ik straks, in een uitvaartcentrum.. Niet iets dat ik vroeger voor ogen had, als je begrijpt wat ik bedoel. Voorlopig viel mijn oog op het publiek dat binnen strompelt, en ik kijk nog een keer bedenkelijk naar mijn outfit. Zij sjiek, ik kon wel door de grond zakken. Ik begreep dat dat niet de bedoeling was van het uitvaartcentrum, maar dat zij me wel in een stoet konden begeleiden naar de dichtsbijzijnde begraafplaats. Als de burgemeester plaats heeft genomen kan de officiele opening beginnen. Ik word met zeer lovende woorden aangekondigd, en de hoogstvriendelijke man die mij twee maanden geleden benaderde, schaart zich volledig achter mij en mijn inbreng bij deze opening.
Ik doe een toepasselijk nummer met de nodige woordgrapjes in het intro. Want het moest hier natuurlijk geen 'Dode boel' worden, en voor een 'Grafstemming' ging je maar in 1 van de daarvoor bestemde kamers zitten. Na een minuut leken de verbaasde gezichten vertrouwd te raken met het idee, dat een rapper hier het uitvaartcentrum opende. Het enthousiasme achteraf was dan ook erg groot. Ik werd vriendelijke bedankt, en ben naar huis gegaan met een enorme ervaring rijker.
Welke rapper zal dat nou ooit doen.. Een uitvaartcentrum openen, en het nog leuk vinden ook. Ik heb me vermaakt, en weet dat Almere weer een klein beetje 'unieker' is dan een ander.
'Monuta ik wens julie veel succes!'
De stadsrapper